กาลหนึ่ง….เมื่อความรักเดินมาถึงปลายทาง
 
"People act strangely when they say they are in love.
When love being formed…and they are desperately longing for someone to love,
Everything seems so right. Not long after…everything seems so wrong!!"
ความรักของบางคนนั้นแปลกนัก ก่อนรักอะไรก็สดใส ทำอะไรก็ถูกไปหมด
แต่พอตกลงเป็น คนรัก ทำอะไรก็ผิดไปหมด….
 
            การที่เขามีคนอื่น ก็หมายความว่า "เขาได้มอบหมายหน้าที่ของคนรักนั้นไปให้กับอีกคนอื่นแทน เพราะฉะนั้น ฉันก็ควรจะหมดหน้าที่นั้นกับเขาเช่นกัน" ถึงแม้ว่าเขาจะทำให้ฉันต้องเสียน้ำตา ร้องไห้ฟูมฟายและรู้สึกเจ็บปวดอย่างที่สุด เขาทำให้ฉันต้องเป็นทุกข์ใจ แต่ละวันที่ผ่านมา ฉันได้แต่โทษตัวเอง ด่าว่าตัวเอง ฉันดูถูกตัวเองมาตลอดว่าหัวใจฉันโง่ … โง่ที่โดนเขาหลอก เขามีเรื่องปิดบังฉันตลอดเวลา เขาไม่เคยมีความจริงใจเลย ไม่สิ เขามีหัวใจหรือเปล่า ฉันเองก็ไม่อาจรู้ได้เลย…แต่มาในวันนี้ ฉันเลือกที่จะอภัยให้เขาแล้วนะ…
           เพราะความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่คนชอบอ้างความรักมาทำร้ายกัน ตัวฉันเลือกที่จะอภัยให้เขา ให้อภัยกับคนที่ไม่รู้จักหัวใจของตัวเอง ก็เหมือนกับที่เขาพูดกันว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา ฉันต้องให้อภัยได้ให้สำหรับคนที่ไม่รู้…คิดเสียว่าเขาไม่รู้จักความรัก และฉันเองก็คงต้องให้อภัยกับตัวเองเหมือนกันที่ไม่รู้ แต่ก็นะ อย่างน้อยฉัน … ผู้หญิงคนนี้ก็ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากความที่ไม่รู้นี่แหละ…
           ความรัก ไม่ใช่เรื่องโง่ การที่ฉันรักและอภัยให้เขาได้ ก็ไม่ใช่การกระทำของคนโง่ แต่มันน่าจะทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจในตัวเองมากกว่า ที่แม้จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่ฉันก็ยังสามารถอภัยให้เขาได้…ฉันยังคงยืนหยัดและใช้ชีวิตต่อไป ถึงแม้ว่าความทรงจำระหว่างเขากับฉันจะมีแต่ความปวดร้าวก็ตาม ฉันก็ยังยิ้มได้นะ ถึงตอนนี้จะยังยิ้มไม่สวย (เพราะยังหน้าบูดอยู่ ชิชิ) แต่ว่าสักวัน รอยยิ้มสดใส ที่ออกมาจากหัวใจของฉัน จะกลับมา… ก็เพราะความรักครั้งนี้แหละนะ ที่ทำให้ฉันได้กลับมามองเห็นคุณค่าในตัวเองสูงขึ้น ในขณะที่เขายังไขว่ขว้า งมหาความรักที่แท้จริงของตัวเองอยู่เลย…
           วันนี้ฉันน่าจะดีใจที่ฉันพบมันแล้ว คนในกระจก…คนนี้ไงที่ฉันจะรักให้สุดชีวิต ใช่แล้ว ฉันจะรักตัวฉันเอง   ฉันจะรักษาเยียวยาหัวใจของตัวเองให้ดี เพราะสิ่งเดียวที่จะเหลืออยู่ในตอนนี้ก็คือ ……….
"ความจริงใจ" … จริงใจต่อความรู้สึกที่แท้จริงของหัวใจฉันเอง ความรักแบบนี้สิ ถึงจะเรียกได้ว่า … ฉันสามารถรักได้ ในจุดที่สูงกว่าเขา และเมื่อฉันอยู่สูงขนาดนี้แล้ว มันจะคุ้มไหม? ที่จะเอาไปแลกกับความรักชั้นประถมของเขา! ในวันนั้น ฉันอาจจะเจ็บใจที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้แพ้…แต่เมื่อฉันหยุดเดินและหันหลังกลับ ฉันได้พบว่า…ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายชนะ ไม่ได้ชนะเขาหรือใคร แต่ฉันชนะหัวใจของตัวเอง!
"Love the one who love you for what you are.
You may change one day but the one is still there…
Love will fade if you are not who you really are from the start,
Eventhough…you have forced your way through and haven’t changed a bit!"
จงรักคนที่เขารักเรา…เพราะถึงแม้เราจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร เขาก็จะยังคงรักเราเสมอ
อย่าพยายามทำให้ใครมารักเรา…เพราะแม้เราจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
สักวันหนึ่ง…เขาก็อาจจะเลิกรักเรา
 
P.s. ลาก่อนนะ กับความรักบทที่ 3 ของชีวิต…

 

{{Barbie_Girl_Lunista}}

written at 02.04 a.m. 17/04/2006