"โคลงสี่สุภาพเด็กมหา’ลัย" (เอาไว้เตือนใจ..เหอๆ-*-)
 
นานจนวันดรอปพ้น ติด W
สามสี่ตัวเรียงคิว แวดล้อม
เสียดายที่ไปติว สูญเปล่า
คะแนนดุจอ่อนซ้อม โง่แล้ว โทษใคร
มาเรียนคุณพ่อนั้น เมตตา
ด้วยเงินขายผืนนา สี่ไร่
เทอมหนึ่งก็ผ่านมา F สี่ตัวเอง
กี่แปลงหนอจะได้ A แม้น สักตัว
ขายควายส่งเจ้านั้น ลูกยา
หวังแต่ลูกจบมา จักได้
เพียงพ่อเห็นปริญญา ใบที่เอ็งนำ
ขอเพียงเท่านี้ไซร้ พ่อนั้น ยินดี
ขายผมลองส่งเจ้า ควายเรียน
เผื่อมันจะพากเพียร จบได้
หวังลูกคงอาเจียน นาพ่อ F
สี่ตัวติดไว้ จบนั้น คงนาน
มิดเทอมผลสอบEng ออกมา
ได้เพียงสามสิบห้า จากร้อย
หากดรอปเสียเวลา เรียนต่อปลายเทอม
เพื่อบอกเจ้าควายน้อย โง่แล้วดันทุรัง
Englishเด็กต่างสู้ เรียนมา
ภาษาแม่คุยกับตา มิได้
ภาษาพ่อเจรจา ก็เปล่าเลยนา
ใครกันกำหนดไว้ เด็กต้อง มาซวย
บัญชีใยไม่สู้ สักครา
ครูท่านถามเรามา หยุดยั้ง
ก่อนดรอปพิจารณา ดูก่อน ศิษย์เฮย
ลองไฟต์{fight}แลสักตั้ง เผื่อได้ เกรดดี
อาจารย์ลองเพ่งแต้ม ดูนา
อันที่ผมทำมา เก็บได้
คะแนนเต็มสี่สิบห้า เพียงสี่ ได้มา
หากว่ายังลองไฟต์ คงได้ F ไปกิน
อัน Cal ปีที่แล้ว ดรอปมา
ลงเรียนอีกสักครา กับน้อง
เรียนไปนั่งหน้าชา อายเด็กมันจริง
ยอมทนเพื่อจะต้อง ผ่านพ้น มันไป
ปลายเทอมหวังผ่าน ได้เกรดมา
A,B แทบเลือดตา ตกได้
ได้แมวหรือได้หมา ผมก็ ภูมิใจ
ขออย่าเกรด F ไซร้ แค่นั้น เป็นพอ
A อาจารย์ท่านให้ ไม่เป็น เลยฤๅ
ลองสิไม่ยากเย็น หัดไว้
วีคว่ำและลากเส้น ครูฝึก ดูนา
ลงใบเกรดผมก็ได้ เขียนไว้ สักสี่ตัว
อาจารย์ชอบเขียนนั้น ตัวดับบลิว{W}
บ้างมี D เป็นทิว แทรกไว้
F ก็มีเรียงคิว สามสี่ตัวเฮย -**-โอ้ว…เย้ๆ!!
 
 
——————-
 
 
p.s. เจ้าแม่อ่านแล้ว…มิอาจข่มตานอน
เพราะมันช่างจี้ใจดำซะกิง….งิงิ(T^T)/
Barbie_LunistA_GiRL
สิบห้า กันยา สี่เก้า
เวลา ตีห้า..กับสิบสี่นาที!!
(นี่กรูทำอาไร…ทำไมม่ายน๊อน???เหอๆๆๆ-_-‘)