เช้าวันที่ 12 พฤศจิกา ทุกสิ่งทุกอย่างก้อกลับสู่โหมดปกติ…
ปวดตัวนิดหน่อยจากการเดินทางกลับมากรุงเทพฯเมื่อคืน
เช้านี้…ถึงมันจะดูเหงาๆ ไม่เหมือนกับวันที่ผ่านๆมา
แต่อย่างน้อย…ก้อมีเรื่องดีๆ ได้รู้เกรดบางวิชา ดีใจมากๆฮึดขึ้นมาอีก*-*/
เข้าไปกระโดดดีใจกะอาจารย์ อาจารย์บอกว่า ไม่ต้องขอบคุณหรอก เธอทำของเธอเอง^^ 
มันทำให้รู้สึกว่า…เออ สมกับที่เหนื่อยและทนกับการเรียนที่โคตรหนักมาทั้งเทอม
คนปกติทั่วไปเค้าอาจไม่เหนื่อยเท่าชั้น นั่นอาจเป็นเพราะชั้นมีเวลาจำกัด 
6 ปีในรั้วมหา’ลัย สุดๆแล้วจริงๆ – -!
 
เดือนนี้เริ่มต้นฝึกงานแล้ว….
วันนี้ก้อลอยๆๆมาออฟฟิศ แล้วก้อลอยๆกลับเหมือนสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว-*-แย่จัง
ใครบางคน…ทำให้ชั้นเกิดอาการเบลอๆ อีกแล้วที่เป็นแบบนี้ ไม่ชอบเลย
และอยู่ๆ เรื่องราวเดิมๆก้อแว๊บเข้ามา ให้เศร้าได้ซะยังงั้น ทั้งที่น่าจะลืมมันไปได้แล้วนา…
แต่ถึงที่สุดแล้ว ไม่ว่าทุกอย่างจะเป็นยังไง ชั้นบอกกับตัวเองว่าชั้นต้องอยู่ให้ได้
อยู่ให้ได้…โดยไม่มีเขา…อยู่ให้ได้ด้วยตัวเราเอง
เกิดมาคนเดียว…ตายก้อต้องตายคนเดียว ฉะนั้นอย่าไปหวังอะไรกับคนอื่นให้มันมากมายนักเลยว๊า
จริงอยู่ที่ความสุขที่สุดในชีวิตของคนๆนึง ก้อคือการได้มีคนรักที่รักเราด้วยหัวใจ
และอยู่เคียงข้างกันและกันจนลมหายใจสุดท้าย…
ใครที่ได้พบกับคู่แท้แบบนี้…ก้อถือว่าโชคดีไป*-*
นิยามรัก คู่แท้…อ่านทีไรน้ำตาจะไหลทุกที T^T(sensitive จัด)
 
ช่วงเย็นๆวันนี้ พี่ที่ออฟฟิศให้ช่วยงาน เลยพอมีอะไรวุ่นๆให้ทำจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน
เลิกงาน นั่งทำตัวลอยๆอยู่บนรถไฟฟ้าขากลับ นึกถึงข่าวพาดหัวในหนังสือพิมพ์ที่อ่านวันนี้
คนฆ่ากันตาย เพราะความรักความหึงหวง มีข่าวให้เห็นแทบทุกวัน
ไม่เข้าใจ…ว่าทำไม ทั้งที่เป็นคนรักกัน ถึงกล้าทำขนาดนั้น มันรุนแรงขนาดคุยกันไม่ได้ต้องกับต้องฆ่าเลยรึ??
ถ้าเป็นยังงั้น … เรามิต้องระแวงตัวอยู่ตลอดหรอกรึ ว่าคนข้างๆเรา…ที่บอกว่ารักเรานักหนา
วันหนึ่ง…เค้าอาจกลายเป็นคนอีกคนที่เราคาดไม่ถึงเป็นก้อได้>"<
 
เฮ้อ…ความรัก…ถ้ามีรักแล้วทำให้มีทุกข์
แล้วทำไม คนจึงต้องการความรักกันนักนะ?? แม้แต่ชั้นเองก้อไม่เข้าใจ
เพ้ออะไรฟะเนี่ย…หลายบรรทัดเลยวุ้ย – -* งง
เบลอๆ..ฝันๆ..แต่ยังคงต้องอยู่ให้ได้กับความเป็นจริง
Lucky…in my life!! Get Fight!!
 
Benz 14 Nov 2007 01.27 a.m.